Ζηλεύω μάλιστα άθελά μου πολύ τις γυναίκες που έχουν βρει τη γυναικεία τους ευτυχία στο γάμο. Πάντα θεωρούσα τον γάμο μου επιτυχημένο και αξιόπιστο. Παντρεύτηκα όταν ήμουν πολύ νέα, πράγμα που είναι πολύ νωρίς για ένα κορίτσι, σε ηλικία 20 ετών με έναν τύπο από τη διπλανή πόρτα. Είχαμε αμοιβαία ειλικρινή αγάπη και σύντομα παντρευτήκαμε. Λίγο αργότερα γεννήθηκε ο Αλέξανδρος και τρία χρόνια αργότερα ο Ιγκόρ.
Ζούσαμε καλά, διασκεδάζαμε και σπάνια τσακωνόμασταν. Και μου άρεσε η ζωή μου τόσο πολύ που συχνά ζήλευα τον εαυτό μου. Έτσι πέρασαν 25 χρόνια ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής. Τα αγόρια μας μεγάλωσαν και παντρεύτηκαν. Και απολαμβάναμε την επικοινωνία μεταξύ μας και περιμέναμε με ανυπομονησία τα μικρά και αγαπημένα μας εγγόνια, για τα οποία ήμασταν έτοιμοι να τους δώσουμε ακόμα και τους ουρανούς.
Και κατά κάποιο τρόπο δεν κατάλαβα καν πότε ήρθαν οι αλλαγές στην οικογενειακή μας ζωή. Όχι, ο σύζυγός μου παρέμεινε ο ίδιος στη σχέση μας, αλλά αποφάσισε να αλλάξει ριζικά την εικόνα του. Για να το πω έτσι, να αναζωογονηθεί, όπως λέμε. Άρχισα να επισκέπτομαι ινστιτούτα αισθητικής και να ντύνομαι σε επώνυμα καταστήματα, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στα τόσα χρόνια της οικογενειακής μας ζωής.
Παρόλο που δεν είχαμε πολλά χρήματα, αποταμιεύαμε πολλά τα τελευταία χρόνια, επειδή τα παιδιά δεν χρειάζονταν πλέον τη βοήθειά μας- έλεγαν ότι εμείς τα φέραμε στον κόσμο και τώρα έπρεπε να ζήσουν λίγο μόνα τους και μας βοηθούσαν. Και όταν ο σύζυγός μου γιόρτασε την επέτειό του, έκανε μια πρόποση: “Σε μια νέα και φωτεινή ζωή! Εκείνη την εποχή, δεν έδωσα καν σημασία σε αυτές τις λέξεις. Ο σύζυγός μου άρχισε να επιστρέφει σπίτι από τη δουλειά αργά και με πολύ ανεβασμένη διάθεση.
Δεν μπορούσα καν να φανταστώ ότι μια άλλη γυναίκα θα ήταν η αιτία γι’ αυτό, δεν θα το πίστευα ποτέ. Μια μέρα στο πάρκο, ένα νεαρό κορίτσι με πλησίασε και μου ζήτησε να μιλήσουμε. Δεν την ήξερα, αλλά συμφώνησα να της μιλήσω: ήμουν περίεργος τι θα μπορούσα να ακούσω από αυτήν. Ήταν σιωπηλή για πολλή ώρα, ήταν φανερό ότι ανησυχούσε, ότι δεν μπορούσε να συνέλθει. Ταυτόχρονα, την κοιτούσα με ενδιαφέρον. Φαινόταν περίπου 30 ετών και όμορφη.
Περίμενα υπομονετικά, αλλά αντί να πει κάτι, άρχισε να κλαίει. Σύντομα συνειδητοποίησα ότι αγαπάει πολύ τον σύζυγό μου και ότι βγαίνουν μαζί εδώ και περίπου ένα χρόνο. Έχουν αμοιβαία αισθήματα, αλλά ο σύζυγός μου δεν μου λέει τίποτα, επειδή φοβάται ότι θα αναστατωθώ πολύ, ότι θα με απογοητεύσει εντελώς. Αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένη να ακούσω την ακόλουθη φράση από αυτή τη γυναίκα:
“Εσείς και ο σύζυγός σας έχετε ζήσει μια καλή ζωή, γι’ αυτό δώστε και στους άλλους την ίδια ευτυχία.Δεν ήξερα πώς να αντιδράσω σε όλα αυτά, σηκώθηκα σιωπηλά και πήγα σπίτι. Δεν είπα τίποτα στον σύζυγό μου. Έδειχνε τόσο χαρούμενος και ευτυχισμένος, αλλά τώρα ήξερα τον πραγματικό λόγο και ήμουν πολύ λυπημένη για να του το πω. Λίγες μέρες αργότερα, γιορτάσαμε την 25η επέτειο του γάμου μας σε ένα εστιατόριο.
Και αποφάσισα να του μιλήσω. Απλά προειδοποίησα τον σύζυγό μου αμέσως ότι ήθελα μόνο την αλήθεια. Παραδέχτηκε ότι αγαπάει πολύ αυτή την κοπέλα και ότι ζει μαζί μου μόνο από ευγνωμοσύνη για τη ζωή μας και τα παιδιά μας. Δεν άρχισα καμιά διαφωνία, δεν κατάλαβα τα πάντα και απλά τον άφησα να φύγει. Άκουσα από τις φήμες ότι εξακολουθούν να ζουν μαζί. Αλλά δεν ξέρω πόσο θα διαρκέσει αυτό το ειδύλλιο.
Έτσι κατέρρευσε ο γάμος μας, αλλά δεν το βάζω κάτω. Σε δύο μήνες, ο γιος μου θα αποκτήσει μια κόρη, και θα είμαι ευτυχής να τους βοηθήσω. Δεν το περίμενα αυτό από τον σύζυγό μου μετά από 25 χρόνια ευτυχισμένης ζωής- αφιέρωσα τον εαυτό μου στην οικογένειά μας, αλλά εκείνος αποφάσισε να ξεκινήσει τη ζωή του από την αρχή. Και τώρα θα γίνω πραγματική γιαγιά, δεν θα ψάχνω πια για άλλον άντρα, δεν θέλω να είμαι πια τόσο ευτυχισμένη, όταν απλά σε αφήνουν σαν ένα χρησιμοποιημένο πράγμα. Δεν θα μπορέσω να το δεχτώ αυτό για το υπόλοιπο της ζωής μου.
